آهوترینها

با پوزش از همۀ عزیزان از تاخیر بسیاری که پیش آمد. چند سفر و کار زیاد و هزار و یک علت دیگر چنین کرد. در ادامه دو عاشقانه را می خوانیم که حاصل دو سفر سرشارند، یکی مشعر الحرام و دیگری مشهد مقدس. در مشعر سه دختر کوچولو چای می فروختند و در راه مشهد، زنی نان تازه.

(1)

در آن ریزش نور و فرشته

سه دخترک سیاه

با چشمانی سیاه تر

شعر و شراب می فروختند.

(2)

در مه آلود شالیزار و جنگل

در سایه سار بوته های تمشک

زنی خسته

 بر کنار تنوری داغ

نان تازه

می فروخت

اسکناسی سبز به او دادم

شعری تازه خریدم...

دکتر مانس ویلیامز Mance Willimasدربارۀ جنبشهای اجتماعی و حقوق سیاهان فعالیت دارد، در ادامه شعری از او را که چند سال قبل ترجمه کردم، پیشکش می کنم.

شعر: مانس ویلیامز

ترجمه: سید کاظم سید باقری

سالی بدون فصل

 امسال 

 حس می­کنم

در یک نفس

می­آید و می­رود.

روزها

بدون آینده

و گذشته تنها در آسمانها

به دست خواهد آمد

مسابقه­ای بدون برنده.

دری گشوده راهنمایت می­شود

به دهلیزی کهنه و نمناک

جایی

کنار حنجره­های خاموش.

میزی کهنه

در بردارد

کتیبه­هایی نانوشته

تمدنی دست نخورده .

تنها بازمانده تویی

پس سخن مگو

حتی آواز دوست داشتنی­ات را زمزمه مکن

اختناق

تنها با یک لغزش زبان،

اتفاق می­افتد.

ماست سیاه، سرخ است

آسمان سرخ،زرد

جنگل آبی، سفید

و همۀ دریاهای سیاه، خشکیده.

باور نمی­کنید!؟

بپرسید، از همین قصیدۀ پردرد

که به اندازۀ همۀ شعرهای جهان

کلمه دارد!

و لحظاتی پیش

شمس تبریزی

آن را سروده است!

26/3/88

کفتارها

آبرودار شده­اند،

آن گاه که پستی هزار بوزینه

در یک سر

انباشته شده است.

خارها

بر مسند گل می­نشینند

وقتی که میمونها بر فراز درختها

طنازی می­کنند.

تکاپو مکن!

مداحان

آن سان تاریکی را جلوه می­دهند

که گویی

از هر تار شب

خورشیدی برآمده است.

خاطره١

هزار باره مرور می­کنم

خاطرۀ چشمانت را

من از فراموشی خود

می ترسم.

پیشاپیش سال نو را خدمت همه عزیزان تبریک می گویم.

(١)

چه دستی

دوانده است

این باغ انگوری

سالی که نکوست

از انگورش پیداست.

(٢)

هر یاس که می شکفد

چشم تو تکثیر می شود

می دانم

روزی جهان

لبریز

 از نگاه یاس می شود.

«چه بگویم»

شب

مثل سگ

پای مرا گرفته است.

سیاهی

تنها به من می گوید:

آن دو سیاه نیز گیرنده بودند.

چند سال قبل شعری زیبا از رابرت فراست شاعر انگلیسی زبان ترجمه کردم که مورد استقبال دوستان قرار گرفت و چاپ شد.خوب دیدم که در این مجال آن را دوباره با هم مرور کنیم. با سپاس از همۀ عزیزانی که به من لطف کردند و پوزش از این که نتوانستم به دلیل مشغله زیاد به آنها سر بزنم.به زودی جبران می کنم.درودهای بسیار.

رابرت فراستRobert Frost

گل سرخ

گل سرخ، گل سرخ است،

همواره گل سرخ بوده است،

اما دیدگاهی نو می­گوید:

سیب نیز گل سرخ است،

من فکر می­کنم
گلابی نیز گل سرخ است،

تنها خدا می­­داند که بعدها

چه چیز گل سرخ خواهد بود،

اما...تو گل سرخی

و همیشه گل سرخ بوده­ای.